8. Roztwory glebowe w drzewostanie sosnowym Nadleśnictwa Chojnów

Odczyn wód glebowych z głębokości 25 cm oraz 50 cm był kwaśny, a wartość pH wynosiła od 4,0 do 4,6. W każdym z punktów lizymetrycznych pH prób z kolejnych pobrań wahało się przeważnie w granicach 0,2 jednostki, było więc mniej zróżnicowane niż pH prób między punktami w jednym czasie. W 2004 roku pH wód glebowych z obu głębokości było dużo mniej zróżnicowane niż w roku poprzednim. Nie wystąpiło też wyraźne obniżanie się pH wód glebowych w czasie badań: od pory letniej do zimowej, ani też wzrost zawartości glinu i jonów siarczanowych w tych wodach, jak miało to miejsce w 2003 r.

Przewodność elektrolityczna wód glebowych z głębokości 25 cm w 2004 r. była wyraźnie zróżnicowana w zależności od okresu sprzed i po suszy letniej. Przewodność prób pobranych od kwietnia do lipca mieściła się w granicach 30-80 Sˇcm-1, zaś od października do grudnia przewodność była większa: od 50 do 160 Sˇcm-1. Przewodność elektrolityczna wszystkich wód glebowych z głębokości 50 cm w 2004 r. mieściła się w granicach 40-160 Sˇcm-1, podobnie jak w roku poprzednim (Rys. 13).

Fot. 8 Pobór próbek roztworów glebowych w Nadleśnictwie Chojnów - fot. G. Misiewicz.

Stosunek molowy wapnia do glinu w Chojnowie wyniósł średnio w 2004 r.: 0,52 w wodach glebowych z głębokości 25 cm oraz 0,69 w wodach z głębokości 50 cm. Natomiast stosunek molowy magnezu do glinu wyniósł średnio: 0,23 w wodach glebowych z głębokości 25 cm oraz 0,34 w wodach z głębokości 50 cm. Były to wartości niższe niż w roku poprzednim, szczególnie w przypadku Ca:Al. Różnice te należy wyjaśnić w toku dalszych prac, gdyż przytoczone wartości wskazywać mogą na zagrożenie stabilności drzewostanu w Chojnowie. Wartości graniczne dla stosunku wapnia do glinu to 1,0, zaś dla magnezu do glinu - 0,1 (Ulrich, za Stachurskim et al. 1994).